Waarde lezer
Ik heb in eeuwen geen artikel meer op mijn blog kunnen schrijven. Daarvoor zijn meerdere redenen.
Eerst en vooral: een compleet gebrek aan inspiratie. Uiteraard staan de media bol van interessante politieke en actuele thema’s; probleem is dat ik na vijf jaar LVSV Leuven zodanig in het klassiek-liberalisme ben getraind, dat ik de neiging heb opiniestukken te beperken tot twee zinnen, en dan meteen de indruk heb daarmee alles te hebben gezegd. De klassiek-liberale reflex is op zich ook niet zo moeilijk aan te leren: wie zich bij elke overheidshandeling de vraag stelt of de overheid zich met die handeling niet te veel met onze zaken bemoeit, heeft alvast een stap in de goede richting gezet. Ik zou onherroepelijk in herhaling vallen, mocht ik bij elk actueel thema dezelfde conclusie moeten maken.
In principe zouden de nakende verkiezingen een blog-topic bij uitstek moeten zijn. Maar laat ons eerlijk zijn: met nog een week te gaan was de verkiezingscampagne totnogtoe saaier dan een aflevering van Mooi en Medogenloos (de vergelijking met een soap lijkt ons trouwens best wel terecht). Veel heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat de bitse strijd tussen VLD en CD&V al te vaak uitdraait op persoonlijke aanvallen, eerder dan op inhoudelijke debatten. Een ander belangrijk punt is dat de media de oppositie wat dood lijken te zwijgen. Mochten Dewinter of Dedecker wat vaker in beeld komen, zou de campagne ongetwijfeld al een stuk geanimeerder verlopen. Vlaams Belang lijkt echter wat uitgezongen te zijn - zoniet zingen ze toch steeds hetzelfde liedje. En dan bevinden zich aan linkerzijde nog PvdA dat nog steeds niet verder komt dan “Eerst de mensen niet de winst”, en het nieuwe CAP, dat op zijn website de verkiezingsmeetings in Antwerpen en Gent met resp. 50 en 80 bezoekers “geslaagd” noemt… Niet echt een voor de Vlaamse kiezersbevolking representatief aantal; bovendien vallen communistische partijen buiten mijn persoonlijk interesseveld.
Inhoudelijk heb ik er verder - net als de politici zelf, me dunkt - weinig over te melden. Het valt me alsnog op dat het kartel CD&V-N-VA ondanks zijn staatshervormingsgezinde houding toch blijft pieken in de peilingen. Die staatshervorming lijkt de inzet van 10 juni te worden. Dat het Vlaams Kartel ondanks de hervormingscampagne - die het zowel in Vlaanderen als Wallonië voert - toch blijft scoren (en misschien heeft de vroegere CVP zijn wederopstanding zelfs te danken aan die herwaardering van de Vlaamse eisen), bevestigt voor mij eens te meer dat in Vlaanderen een stevige basis aanwezig is voor - minstens - de overheveling van meer bevoegdheden naar de deelstaten. Ik schreef trouwens in het licht van deze (absoluut niet wetenschappelijk gegronde) vaststellingen eerder al een artikel. Met de commentaar van ene Joris (evenmin wetenschappelijk onderbouwd) op dit artikel ben ik het niet eens: de houding pro-bevoegdheidsverdeling is bij het Vlaams Kartel - en trouwens ook bij Vlaams Belang - vandaag echt wel té expliciet geworden om te durven te stellen dat de kiezer er geen rekening mee houdt in het stemhokje. Stellen dat er een correlatie is tussen programma en media-présences van partijen enerzijds, en de electorale gevolgen ervan anderzijds heeft dan misschien geen door mij onderzochte wetenschappelijke grond, maar kan toch minstens doorgaan als een understatement.
Ten tweede stond dit semester vaak in het teken van Silk Road. Met zo goed als elk weekeinde een optreden en door onze (overigens succesvolle) CD-verkoop, schreef ik vooral teksten over de groep, en niet over politieke of andere thema’s. Aangezien ik deze tekst, zoals de Anime-besprekingen, niet meer op mijn hoofdpagina publiceer maar op een apart tab-blad, krijg je meteen de indruk dat sinds Colin Farrells bezoek aan Kinepolis Brugge, nog maar weinig interessants in mijn leven is gebeurd (en dan ga ik er nog van uit dat een bezoek van Colin Farrell een interessante gebeurtenis is!). Wie er de Silk Road-pagina’s op naleest, zal alvast kunnen beamen dat het mij tijdens dit tweede semester in elk geval niet aan muzikale bevrediging ontbrak. Het wordt er voor ons trouwens alleen maar spannender op: op 6 juli treden we op in Kinepolis Brugge, op 26 september op Crocrock in Westrozebeke, samen met Mint en Larsson.
Ook de derde en laatste reden van het gebrek aan nieuwe artikels vind je op mijn blog terug: de pagina met papers en opdrachten voor mijn studies, werd, naast die van Silk Road, ook geregeld aangevuld. Het tweede semester is, zowel in tweede als derde licentie, met verschillende keuzevakken, werkcolleges en seminarie, bron van vele intellectuele inspanningen. Zulke taken nemen echter de nodige tijd in beslag. Na dagen achter een PC zitten om een paper te schrijven is ontspannen met een blog-artikel op diezelfde PC alles behalve vanzelfsprekend.
Achter de wolken schijnt de zon, waarde lezer. Ik hoop u na 10 juni weer van de nodige portie lectuur te kunnen voorzien, tenzij de examens roet in het eten gooien. Een paar maanden herbronnen zal voor mijn inspiratie alvast geen nefaste gevolgen hebben. Dit eerste artikel in een lange tijd mag er alvast een bewijs voor zijn.
