Het tanende succes van Donna en het stijgend aantal luisteraars bij commerciële omroepen als 4FM en Q-Music (DS 23 en 25 februari) , dwingen ons ertoe kritisch te blijven over het bestaan en de rol van radiozenders van de overheid.
Hoewel steeds meer ‘hit’-fans kiezen voor commerciële omroepen, moeten die luisteraars een deel van hun belastinggeld afstaan aan programma’s en radiozenders die ze zelden of nooit beluisteren. Geld waarmee bovendien de peperdure (en blijkbaar inefficiënte) marketingcampagnes van Donna werden betaald.
De openbare zenders afschaffen, of de burger de keuze laten op welke manier zijn geld wordt gespendeerd (door dat op zijn belastingaangifte aan te duiden), zouden alvast alternatieven zijn die deze wantoestanden beperken en die leiden tot belastingverlaging of op zijn minst tot een efficiëntere besteding van ons geld.
[Wie een supermarkt binnenstapt om enkel bruin brood te kopen, zal aan de kassa geen extra wit brood moeten betalen. Wie in de supermarkt van de radiozenders Q-Music koopt (in dit geval in de vorm van reclameboodschappen tussen de programma's), betaalt echter nog steeds extra voor Donna, Klara of Studio Brussel, die hij nochtans in de winkelrekken heeft laten liggen.]
Lezersbrief opgenomen onder de titel “DONNA” in Waarde Redactie, De Standaard, 82ste jaargang, nr. 49, 28 februari 2005 (met uitzondering van de alinea tussen vierkante haakjes).
