Als politiek-geïnteresseerde student was ik op woensdagavond 30 november 2005 [samen met enkele andere Leuvense LVSV'ers] aanwezig op het colloquium met Jean-Marie Le Pen, dat georganiseerd werd door het Katholiek Vlaams Hoogstudentenverbond van Gent.
[Normaal gezien zou deze gespreksavond zijn doorgegaan in de Aula Academica, de mooiste aula van de UGent. Uit veiligheidsoverwegingen beslisten de universiteit en de stad Gent om de toespraak op een geheime locatie te laten doorgaan. Met bussen en politiebegeleiding werden alle bezoekers naar Gentbrugge overgebracht. Ook daar was alles overdreven streng beveiligd. In het centrum van Gent werden enkele betogers opgepakt, maar in Gentbrugge kwam niet één betoger opdagen. Er was daarentegen wel opvallend veel volk in de zaal aanwezig.
Jean-Marie Le Pen, geboren in 1928, studeerde rechten en politieke wetenschappen. Hij werd bekroond als veteraan, nadat hij als Franse para deelnam aan verschillende conflicten in de jaren vijftig (o.m. Suez en Algerije). Na de dodelijke overstromingen in Nederland in 1953, werkte hij als vrijwilliger mee aan de hulpoperaties die op deze gebeurtenissen volgden. In diezelfde periode startte zijn politieke carrière. In 1972 richtte hij het extreem-rechtse Front National op, dat vanaf 1983 de ene vooruitgang na de andere boekte. Het hoogtepunt van zijn politieke carrière kwam er in 2002, toen Le Pen in de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen de socialistische premier Lionel Jospin versloeg. Hoewel Chirac probleemloos de tweede ronde won, werden Le Pen en zijn partij op dat moment op de Europese politieke kaart verankerd. Le Pen zetelde tot 2003 in het Europees Parlement, maar verloor zijn zitje nadat hij een socialistische politica fysiek had aangevallen.
Le Pen, nu 77 jaar oud, manifesteerde zich als een indrukwekkende redenaar. Nadat hij het publiek een uur had toegesproken vanop het spreekgestoelte, begon hij op het podium rond te wandelen, daarbij zijn woorden combinerend met zijn schitterende lichaamstaal. Hoewel ik de standpunten van Le Pen alles behalve onderschrijf, moest ik toch eventjes kippenvel onderdrukken: de politicus met vijftig jaar ervaring werd in hem wakker.
Inhoudelijk was het allemaal veel minder interessant: net zoals de kopstukken van Vlaams Belang kloeg Le Pen over de misdaadcijfers in zijn land, over de recente rellen in de Franse grootsteden, over de islam en Turkije - een land waar hij naar eigen zeggen wel veel van houdt -, en dat alles zonder verder oplossingen aan te reiken. De enige oplossingen die Le Pen wist te bedenken waren de herinvoering van de doodstraf, de uitbreiding (en verbetering) van het gevangenissysteem en een volledige immigratiestop. Uiteindelijk brengt Front National dus niets wat we nog niet hebben gehoord. Net zoals Vlaams Belang is FN een etatistische partij die de vrijheid van de burger wil beperken en gelooft dat de gemeenschap daar baat bij heeft. De vraag of zijn voorstellen inderdaad een oplossing zullen bieden voor onze maatschappelijke problemen, is daarbij irrelevant: de middelen ertoe alleen al zijn onaanvaardbaar.
De meeste aanwezigen bleven het echter allemaal slikken en nu en dan werd er luid geapplaudisseerd. Niemand in het flamingantische publiek leek zich te herinneren dat Le Pens eerste bezoek aan ons land werd georganiseerd door Brusselse franskiljons die op zoek waren naar steun uit het buitenland. De steun van Le Pen aan Vlaams Belang kan bij mij dan ook alleen maar achterdocht wekken.]
Ik heb er geen enkel probleem mee dat Le Pen een forum krijgt, het recht op vrije meningsuiting is volgens mij immers absoluut. Dat Le Pen echter in een decor van Vlaamse Leeuw-vlaggen zijn extreem-rechtse standpunten mag komen verdedigen, vind ik onbegrijpelijk: de Leeuw staat immers symbool voor vrijheid, Vlaanderen en vrede. Niet voor xenofobie, zero-tolerantie of conservatisme.
[Op het KVHV-gastenlijstje voor dit jaar staan ook nog o.m. Frits Bolkestein en Edmund Stoiber. Benieuwd of ook zij tussen de Leeuwen zullen staan. Het verschil is alvast dat deze sprekers nooit de schandalen van de holocaust in twijfel hebben getrokken, en dat heeft Le Pen wel gedaan. Op die manier wordt het stigma dat reeds op de Vlaamse Leeuw rustte, nog meer bevestigd...
Misschien moeten we de verdediging van KVHV Gent dan toch aanvaarden: de Leeuwen hingen er als symbool voor KVHV, niet voor Le Pen. De vraag is of de publieke opinie het ook zo zal hebben begrepen.]
Lezersbrief opgenomen onder de titel “LE PEN” in Waarde Redactie, De Standaard, 82ste jaargang, nr. 280, 5 december 2005 (behalve de tekst tussen vierkante haakjes).
Foto’s zijn eigendom van Willem Coppenolle
